Gelukkig is er papier

Je hebt een gelukkig moment,

voelt je heerlijk en vol van binnen.

Wilt het nooit vergeten,

denkt dat je je voelt zoals je echt bent.

Mooie momenten worden altijd bedorven,

je voelt je weer leeg en alleen.

Probeert weer een mooi moment te herinneren,

maar die kunde heb je nog niet verworven.

Wilt terug naar die mooie tijd,

maar de woede en angst blijft hangen.

Praten helpt maar dat doe je niet,

gooi het eruit en voel nou eens bevrijdt.

Vrij van alle angst en ergenissen,

los van de schaamte en pijn in je hart.

Een grote schoonmaak in je ziel,

ik zal me nooit meer vergissen.

Waarom kan ik geen mooie momenten laten duren,

moet ik ze altijd door iets kleins laten verdwijnen.

Wees nou een man zeg wat je voelt,

hoelang kan je de stilte verduren.

Ik wil zeggen ik hou van je want je hebt me op de wereld gezet,

vertellen dat je me veel hebt meegegeven.

Jij hebt mijn hart vaak vervult met liefde,

en ik verving het weer met angst en verzet.

Altijd steun en liefde gekregen,

nooit genoeg teruggegeven.

Het gesproken woord ben ik niet machtig,

het geschreven is daarom voor mij een zege.

Voor alles wat je gedaan hebt al had je het zelf soms niet door,

voor alle ongenuanceerde en domme opmerkingen.

Die mij wel aan het denken zette,

en soms je luisterende oor.

Vaak te dicht op mijn daden,

maar op het juiste moment afstand genomen.

Ik kon mezelf vinden in het verre zuiden,

Via de makkelijk te vinden maar moeilijk te bewandelen paden.

Na anderhalf jaar kende ik mij,

na achttien jaar te horen hebben gekregen wat ik kon.

Nu weet ik het en ik heb zo'n gevoel,

dat jij, wat ik nu weet, al jaren zei.

Gelukkig zie ik in dat jij,

ook een weg hebt bewandelt om mij dingen te kunnen vertellen.

je bent verandert de laatste jaren.

Hopelijk ook een beetje door de hulp van mij.

Ik ben slechts een kiem van een prachtige plant

heb nog een lange weg te gaan.

Volwassen worden is moeilijk ik zie het nou ook,

maar m'n gedachten zijn het al mijn stem is de dissonant.

Natuurlijk weet je wel hoe ik mijn hele leven over je denk,

ik weet niet wanneer ik je dit laat lezen.

Maar tot die tijd blijft mijn hart voortaan vervult,

met trots, liefde en moeite om dit te zeggen.

Ik zal het dan toch schrijven en het tegelijkertijd denken,

moeder bedankt voor dit heerlijke leven.

Ik heb veel cadeau's gehad,

Maar leven is het mooiste wat je me kon schenken.

Ik heb het lange tijd niet gewaardeerd,

maar nu weet ik.

Mijn leven zal gaan bruisen en bloeien,

Want diegene die niets waardeert is diegene die het kleine niet eert.

Dat kleine zijn al deze woorden,

woorden met een betekenis.

Zolang ik ze niet kan zeggen tegen je,

staan ze in ieder geval hierin.

Je zoon...